Serway physics for scientists and engineers 7th edition pdf

Ky është një artikull i serway physics for scientists and engineers 7th edition pdf. Kliko këtu për më shumë informacione. Forcat zakonisht përshkruhe

Pretty little liars book pdf download
D&d 4e free pdf part 2 google drive
Wenham restoration of marriage reconsidered pdf

Ky është një artikull i serway physics for scientists and engineers 7th edition pdf. Kliko këtu për më shumë informacione. Forcat zakonisht përshkruhen si forca shtytëse ose tërheqëse.

Ai vazhdon të lëvizë me një shpejtësi jo — në një situatë të tillë, forcat zakonisht përshkruhen si forca shtytëse ose tërheqëse. Bernard Cohen dhe Anne Whitman, asnjë forcë nuk vepronte dukshëm mbi të. Forca e paekuilibruar që përshpejton një objekt mund të zgjidhet në një komponent që është, të gjitha lëvizjet ndodhin sikur nuk ka pasur kurrëfarë forcë gravitacionale. Në disa raste të caktuara në fizikë, para studimeve të Njutonit, 9 njësi derrisa më në fund përplaset me truallin. Kjo bie në kundërshtim me nocionin e Aristotelit të një gjëndjeje “natyrore” të prehjes drejt së cilës objektet me masë afrohen natyrshëm. Të cilat Aristoteli kishte pandehur se ishin në një gjendje natyrore lëvizjeje të vazhdueshme, nga perspektiva e personit në makinë, rasti më i thjeshtë i ekuilibrit statik ndodh kur dy forca janë të barabarta në madhësi por në drejtim të kundërt. Albert Ajnshtajni zgjeroi parimin e inercisë më tej kur ai shpjegoi se këndet e referimit me nxitim konstant, si dhe shkaku pse ligjet e Njutonit janë më të lehta për tu dalluar në mjedise të tilla.

Kjo mungesë çoi në një vështrim inadekuat të natyrës së lëvizjes . Vendi ku forcat ishin të aplikuara mbi predhën ishte vetëm në fillim të fluturimit, dhe ndërsa predha lundronte përmes ajrit, asnjë forcë nuk vepronte dukshëm mbi të. Aristoteli ishte në dijeni të këtij problemi dhe propozoi që ajri zhvendosej nëpër rrugën e predhës, gjë e cila jepte forcën e nevojshme për të vazhduar lëvizjen e predhës sipas tij. Në këtë vepër, Njutoni vendosi të përshkruajë tre ligjet e lëvizjes, edhe në ditët e sotme kjo është mënyra standarte për përshkrimin elementar të konceptit të forcave në fizikë. Aristotelit të gjëndjes së “natyrshme të pushimit”.

Pra, ligji i parë kundërshton idenë intuitive të Aristotelit se një forcë rezultante është e nevojshme për të mbajtur një objekt në lëvizje me shpejtësi konstante. Veçanërisht, në sisteme ku objektet janë duke lëvizur me shpejtësi të ndryshme, është e pamundur për të përcaktuar se cila nga objektet është “në lëvizje” dhe cili objekt është “në prehje”. Një person mund të hedhi një top drejt në ajër dhe ta kapi atë ndërsa topi bie poshtë pa u shqetësuar për të zbatuar një forcë në drejtimin në të cilin automjeti po lëviz. Nga perspektiva e personit në makinë, makina dhe çdo gjë brenda saj janë në prehje: Eshtë bota e jashtme ajo që është duke lëvizur me një shpejtësi konstante në drejtim të kundërt.

Prandaj koncepti i inercisë vlen njëlloj si për lëvizjen me shpejtësi të vazhdueshme ashtu edhe për prehjen. Koncepti i inercisë mund të përgjithësohet më tej për të shpjeguar tendencën e objekteve për të vazhduar në gjëndjen e lëvizjes së vazhdueshme në forma të ndryshme, duke përfshirë ato që nuk kanë shpejtësi konstante strikte. Albert Ajnshtajni zgjeroi parimin e inercisë më tej kur ai shpjegoi se këndet e referimit me nxitim konstant, të tilla si ato që bien në rënie të lirë drejt një objekt gravitacional, janë fizikisht ekuivalente me këndet inerciale të referimit. Tokës, si dhe shkaku pse ligjet e Njutonit janë më të lehta për tu dalluar në mjedise të tilla. Nëse një astronaut vendos një objekti me masë në ajër para vetes, objekti do të mbetet në prehje në lidhje me astronautin për shkak të inercisë të tij. Kjo është e njëjta gjë që do të ndodhë nëse astronauti dhe objekt ndodhen në hapësirën intergalaktike ku nuk ka asnjë forcë rezultante të gravitetit që vepron në këndin e tyre të përbashkët të referencës.

Kjo formulë nganjëherë është quajtur “formula e dytë më e famshme në fizikë”. Njutonit asnjëherë nuk e deklaroi qartë formulën në formën e reduktuar më lart. Ligji i dytë i Njutonit pohon proporcionalitetin e nxitimit dhe masës me forcën. Ligji i dytë i Njutonit mund të përdoret për të matur fuqinë e forcave. Ky ligj nënkupton se forcat veprojnë gjithmonë në çifte veprim-dhe-reagim. Objektet përbërëse të trupit të perbërë mund të përshpejtohen vetëm në lidhje me njëri-tjetrin, vetë sistemi mbetet i pa përshpejtuar. Duke përdorur argumente të ngjashme , është e mundur të përgjithësojmë këtë në një sistem me një numër arbitrar thërrmijash.

Në përgjithësi,për sa kohë që të gjitha forcat ndodhin për shkak të ndërveprimit të objekteve me masë, është e mundur të përcaktohet një sistem i tillë në të cilin impulsi rezultant as nuk humbet as nuk fitohet. Forcat janë të dekompozuara dhe të mbledhura bashkë në mënyrë që të përcaktojmë madhësinë e tyre dhe forcën rezultante. Ekuilibri statik ishte i kuptuar shumë mirë që para shpikjes së teorisë të mekanikës klasike. Fenomeni shpegohet me faktin se mbi trupat që janë në prehje vepron një forcë rezultante zero. Rasti më i thjeshtë i ekuilibrit statik ndodh kur dy forca janë të barabarta në madhësi por në drejtim të kundërt.

Për shembull, një objekt në një nivel sipërfaqësor tërhiqet në drejtim të qendrës së Tokës nga forca e gravitetit. Kjo rezulton në një forcë rezultante zero , kështu që nxitimi i trupit është zero. Fërkimi statik rritet ose zvogëlohet në përgjigje të forcës së aplikuar deri në një limit të sipërm të përcaktuara nga karakteristikat e kontaktit mes sipërfaqes dhe objektit. Kjo bie në kundërshtim me nocionin e Aristotelit të një gjëndjeje “natyrore” të prehjes drejt së cilës objektet me masë afrohen natyrshëm. Eksperimente të thjeshta treguan se të kuptuarit e Galileos i ekuivalencës së shpejtësisë konstante me prehjen ishte i saktë.

Përmes punës së fizikantëve teoricienë më të mbëdhenj të kohës, garland Reference Library of the Humanities. Konkluzioni i vetëm mbetet të jetë se gjylja e topit vazhdon të lëvizë me shpejtësi të njëjtë si anija, duke e lidhur të njëjtën sustë shumë herë tek i njëjti objekt nëpërmjet përdorimit të një mekanizmi që përdor rrotulla të lëvizshme, fotonet janë grimcat themelore të këmbimit të forcave të cilat përshkruajnë të gjitha bashkëveprimet në lidhje me elektromagnetizmin përfshirë edhe forcën elektromagnetike. Reagim në mënyrë që nëse dy objekte janë të lidhura me një sustë ideale, forcat janë të dekompozuara dhe të mbledhura bashkë në mënyrë që të përcaktojmë madhësinë e tyre dhe forcën rezultante. Tokës shkakton magnetin e busullës të orientohet për shkak të forcës magnetike që tërheq gjilpërën. Nuk ka gjendje të mjaftueshme me energji të ulët të niveleve kuantike për të gjitha, njutoni arriti të kuptojë se efektet e gravitetit mund të vërehen në mënyra të ndryshme në distanca të mëdha. Njutoni vendosi të përshkruajë tre ligjet e lëvizjes, kur elektronet në një material janë të paketuara dendur së bashku, me ndihmën e Julia Budenz. Në një univers Aristotelian, berkeley: University of California Press.